Siç do të lexoni në faqet në vazhdim, projektligji për nënshtetësinë dhe të drejtën e votës emigrantëve ndodhet në parlament, madje dhe është miratuar në mbledhjen e komisionit përkatës parlamentar, nga deputetët e PASOK-ut dhe të SYRIZA-s. Ashtu si pritej, kundër ka votuar Demokracia e Re e Samarasit, dhe LAOS-i i Karaxhaferit. Edhe komunistët e kundërshtojnë projektligjin, por ata për arsye krejt të ndryshme nga të djathtët; komunistët kërkojnë që të drejtat t’i kenë gjithë emigrantët, pa kufizime.

Gjithsesi, më pozicionimet e oponentit të Demokracisë së re, Athanasios Nakos, bën përshtypje se deputeti e akuzon qeverinë se kërkon të përfitojë elektorat në zgjedhjet për pushtetin lokal, që do të zhvillohen në nëntor 2010. Deputeti në fjalë, deri më 5 tetor 2009, ishte zëvendësministër i brendshëm, me kompetencë emigracionin. Dhe si i tillë, patjetër që kishte kontributin e tij në vendimin e qeverisë Karamanlis, për t’u dhënë emigrantëve të drejtën e votës për pushtetin lokal, brenda vitit 2010. Vendim që disa herë e kishte bërë të ditur eprori i zotit Nakos, ministri i brendshëm, Prokopis Pavlopulos. Që edhe ky nga ana e vet, tashmë shprehet kundër projektligjit...

Sigurisht, në këto momente krize ekonomike, por edhe politiko-institucionale që po kalon Greqia, askujt nuk i shkon mendja ta pyesë zotin Pavlopulos se kur ishte i sinqertë e konsekuent me parimet e tij: atëherë që thoshte se emigrantëve do t’u jepet e drejta e votës, apo tani që thotë se emigrantëve nuk duhet t’u jepet e drejta e votës?...





Vazhdojmë me projektligjin për të informuar lexuesin se në raport me variantin e mëparshëm, janë bërë disa ndryshime esenciale.

Kështu, në rastin e marrjes së nënshtetësisë nga fëmijtë e emigrantëve, tashmë duhet që të dy prindërit të kenë qëndrim të ligjshëm në Greqi, për të paktën pesë vjet, ndërsa varianti i mëparshëm këtë e kërkonte nga njeri prej prindërve.

Fëmijtë, duhet të kenë kryer të paktën gjashtë klasë në sistemin arsimor grek, nga tri klasë që kërkonte varianti i parë i projektligjit.

Si masë pozitive na duket ajo që thotë se fëmija mund ta marrë nënshtetësinë sapo të kryejë gjashtë klasët e sistemit arsimor grek, ndërsa në variantin e mëparshëm, nënshtetësinë e merrte vetëm kur të mbushte moshën 18 vjeç.



Kryeministri grek, Jorgos papandreu, ka përdorur shprehje të ndryshme për të përshktuara gjendjen aktuale të vendit që mori përsipër ta drejtojë më 4 tetor 2009. p.sh., ka thënë se “vendi ndodhet në reanimacion”, se “është në gjendje lëngate”, se ndodhet në luftë”, etj., etj.

Përpjekjet e kryeministrit dhe stafit të tij të ngushtë për ta kapërcyer krizën, janë me të vërtetë titanike dhe të admirueshme. Por druaj se mos e pësojë si te ajo barcaleta që polici i raportoi eprorit se “i vrari u kap, vrasësi u zhduk pa lënë gjurmë”. Dhe, meqë përmenda gjurmët, më vjen ndërmend një tjerë shprehje popullore: “le ujkun dhe ndjek gjurmët”. Pse kështu na duket se po veprohet me këto masat shtrënguese, që në të vërtetë u marrin frymën njerëzve të thjeshtë.



Edhe vetë kryeministri e pranon se dy janë problemet më të mëdha: administrat e fryrë publike, që “gllabëron” për fondin e pagave 80% të buxhetit të shtetit, dhe korrupsioni. Të martën e u bë e ditur se qytetarët grekë, përfshirë edhe emigrantët sigurisht, kanë paguar si rryshfete gjatë vitit 2009, plot 900 milionë euro, rreth 40 milionë më shumë se në 2008-n. Dihet se rryshfetet përfundojnë në xhepin e dallkaukut që shfrytëzon postin shtetëror për të bërë një “nder”, në kohën që e siguron bukën (apo pandespanin, siç thuhet në Greqi për të ardhurat e majme) nga paratë e taksapaguesve, të cilëve supozohet se duhet t’u shërbejë shpejt, saktë dhe sigurisht, pa u marrë asnjë kacidhe. Në gjithë këta vite që ndodhemi në Greqi, mund të kemi dëgjuar për nja pesë raste kapjeje në flagrancë “peshqish të vegjël”, në momentin që merrnin bakshishin nga nevojtari. Shumë shumë, kanë humbur vendin e punës, për të kaluar në një vend tjetër, përsëri në shtet. Askush nuk u ka prekur Mercedesat apo vilat që kanë ndërtuar, jo me paratë e rrogës, natyrisht..

Dhe, edhe tani që po flitet kaq shumë për korrupsionin dhe se krizën nuk do ta paguajnë të verfërit, nuk po shohim të bëhet gjë. Madje këta njerëz kanë paturpësinë të kërcënojnë se masat shtesë janë casus belli, shkak për luftë dhe paralajmërojnë greva të mëdha. Për të cilat përsëri do të paguhen...



E dimë se grekët e konsiderojnë si shkallën më të lartë të afirmimit shoqëror faktin e të qenit punonjës i shtetit. Komshija ime e dikurshme greke, për të treguar se nuk ishte nga familje “dosido”, përsëriste vazhdimisht, vend e pa vend, se “im atë ka punuar në shtet”. Dikur, u njoha me të jatin e komshies, dhe mora vesh se puna në shtet e të shkretit ishte të ngrysej e të gdhihej majë shtylleve të telefonit, si fillrojtës, diku andej nga Larisa...



Duket se Papandreu, që “mban vesh pulsin e popullit”, sipas një shpreheje të stërthënë, prandaj nuk po ndërmerr asnjë shkurtim në administratë, pse do të cënonte “rrënjët aristokratike” të qytetarëve të vet...



E Premte, 05 Mars 2010